3 Mayıs 2010 Pazartesi

Nazar

İnsanın kendi çocuğuna nazarı değebiliyorsa benim de kendime nazarım değiyor olabilir. Ben ne zaman kendimle ilgili olumlu bir gelişmeyi ya da bir iyileşmeyi kendime itiraf etsem anında o olumlu hal olumsuz bir hale dönüveriyor. Daha geçen gün aynanın karşısına geçip cildimin kullandığım ilaçlar nedeniyle ne kadar düzeldiğini görüp, bu durumdan mutlu olmuştum. Fakat mutluluğum uzun sürmedi. Çünkü bu sabah uyandığımda uzun zamandır görmediğim kadar çok yeni sivilce vardı yüzümde. Dudağımın sol alt köşesinde bir, burnumun üzerinde ise tam üç tane sivilce süpriz yapmışlar bana dalga geçer gibi "sen miydin cildim düzeldi diyen" diyorlar sanki.

Hiç yorum yok: