Buluşma teklifi karşı taraftan geldi bir hafta önce ama sonra ses kesildi. Meğerse bir şey beklemekteymiş. E kızımızda sabırsız haliyle hiç tutar mı içindekileri. Sonunda karar verildi buluşmaya. Kız süslendi hazırlandı erkenden, çıktı yola. Buluşacakları yere varmıştı kız tam zamanında. Ama çocuk yoktu ortalıklarda. Kız sinirlendi tabi bu duruma. Yirmi dakika geçmişti çünkü. Sonra çocuk görüldü uzaktan. Kız hiç bozmadı duruşunu tabi sitemli biraz. İçinden geçirmekte "ilk buluşmada da geç kalınmaz ki" diye. Çocuk biraz stresli geç kalmanın da verdiği heyecanla. Ama elindeki gülü verince kıza, kızın yüzündeki kocaman gülümseme rahatlattı çocuğu. Kız da gülü görünce tabi indirdi yelkenleri suya. Önce kahvaltı etmek için girdiler bir yere. Kız nazlı biraz, o heyecanla da iştahsız biraz o kadar da. Kız sadece çay içti, karşısındakinin kahvaltı edişini izleyerek. İstiklal Caddesi boyunca yürüdüler sonra. Konuştular yol boyunca, kendilerini anlattılar birbirlerine. Kız içinden geçirirken ne kadar uyumlu olabileceklerini çocukta aynı şeyleri düşünmekteymiş aslında. Zaman geçtikçe ikisi de daha rahat konuşmaya başladılar, artık daha çok kendileri olmuşlardı. Sonra Boğaz turuna katıldılar. Orada tuttular birbirlerinin ellerini. Yemek yedikleri yere gittiklerinde kızın ayakları şişmişti artık yürümekten. Çocuk kıza ayakkabılarını çıkarmasını teklif etti. Kız önce utandı biraz bu durumdan ama sonra dayanamadı zaten daha fazla. Çocuk sırf kızın ayakları yere değmesin diye uzattı ayaklarını kızın ayaklarının altına. Kız işte o zaman anladı bu adamın onu ne kadar sahipleneceğini.
İki yıl önceydi bu hikaye yaşandığında. Şimdi ne çok şey değişti hayatlarında. Artık ikisi de biliyor ki iki yıl önce vapurda ilk kez elini tuttuğu kişi artık onun canı, her şeyi, hayatı. İkisi de her zaman yaşadıkları günler için şükür ettiler. Bu ve bunun gibi daha bir çok güzel hikaye yaşadılar birlikte. Bazen güldüler birlikte, bazen ağladılar bazen de birbirlerine kızdılar. Ama sevgilerinden hiç bir şey kaybetmediler. Aksine sevgileri, aşkları her zaman katlanarak arttı.
İşte bizim hikayemiz bu. Bugün ikinci yıl dönümümüz. İki ne kısa dimi aslında. Ama öyle değil işte benim için bizim için. Ben o kadar şanslı hissediyorum ki kendimi şimdi. Elini tuttuğumda , gözlerine baktığımda sevgisini hissedebildiğim bir adamla birlikteyim. Sevdiğimi sevildiğimi sonuna kadar hissedebiliyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder