9 Mayıs 2010 Pazar

Anneler Günü

Bugün "Anneler Günü". Herkesin annesi kendine kıymetlidir. Herkes annesini herkesten çok sever. Her anne içinde kendi çocuğu en güzeldir, en tatlıdır.
Benim annem de benim için çok kıymetli. Ama benim annemin öyle bir özelliği var ki öyle bir fedakarlık yapmıştır ki bizim için işte oyüzden diğer annelerden farklıdır. 27 yaşında eşini kaybetmiş iki çocuğuyla hayatta tek başına kalmış gencecik bir kadın düşünün. Sırf çocukları için vazgeçmiş herşeyden, kendinden, hayattan. Her türlü fedakarlığa katlanmış, her türlü zorluğu tek başına yaşamış bir kadın hayal edin. Hem baba olmuş çocuklarına, hem anne. Ama anneden çok babalık yapmış çocuklarına. Baba olmayınca çocuklar aç kalır, ihtiyaçları karşılanmaz ya babaların görevidir çünkü bunlar. İşte bu kadın çocuklarını ne aç bırakmış ne de bir şeylerden mahrum etmiş. Hani bu kadın 27 yaşındaydı eşini kaybettiğinde, genç kız sayılabilecek yaşta ya, hani hayatının en güzel zamanlarında yalnız kalmıştı ya. Ama o yaşından büyük davranmış ve çocuklarını büyütmüştü ya . İşte o kadın benim annem. Benim annem bu dünyadaki en fedakar annelerden biridir. Seni çok seviyorum annem. Anneler Günün Kutlu Olsun. İyi ki varsın. Her zaman yanımda olup beni, bizi bu zamanlara kadar getirdiğin için minnettarım sana.


Bir anne daha tanıyorum ben. O da en az benim annem kadar seviyorum onu da. Çünkü kendi çocuklarına verdiği değer kadar değer veriyor bana hissediyorum bunu. O da benim annem. Her ne kadar 1 yıllık bir mazimiz olsa da sanki yıllardır tanıyoruz birbirimizi. Birbirimize akıl danışıp,moralimiz bozuk olduğunda dertleşebiliyoruz. Tıpkı bir anne kız gibi.. Öyle çok benimsedik ki birbirimizi ben ona gönül rahatlığıyla anne diyebiliyorum. Hayatımda ki ikinci annem o benim. Kendi anneme yakın olduğum kadar yakın hissediyorum kendimi ona. Bana bu hissi verdiğin için teşekkür ederim anne. Anneler günün kutlu olsun. Seni seviyorum.İyi ki hayatımdasın

Hiç yorum yok: