Bu Ben Miyim?

İçimden yazmak geliyor çoğu zaman. Açıyorum yeni kayıt sayfasını önce. Ama sonra elim gitmiyor nedense yazmaya, korkuyorum belki de içimdekileri yazıya dökmeye. Bu aralar kendimi hiç iyi hissetmiyorum ki zaten. Ne yediğimi biliyorum, ne içtiğimi ne de uyuduğumu. Sanki hep diken üstündeyim. Hep bir huzursuzluk içindeyim. Kendimi hiç bir yerde mutlu hissedemez oldum. Yaptıklarım zevk vermiyor artık bana. Her şey, herkes üstüme geliyor, sırf ben mutsuz olayım diye uğraşıyorlar sanki. Dayanacak gücüm kalmadı hissediyorum artık. Hiç bir şeye tahammül edemiyorum zaten. Herşey gözüme batıyor, çabuk sinirleniyorum. Ben böyle değildim ki eskiden. Dua ediyorum şimdi hayırlısıyla ve en kısa zamanda bir iş bulabilmek için. Yapabildiğim tek şey zaten dua etmek ve beklemek. Elimden başka bir şey gelmiyor ki zaten. O yüzden de bu durumdayım işte.

Özlemişim...

Çok özlemişim kız kıza sohbet etmeyi. Uzun zaman olmuştu görüşmeyeli. Ama hiç bir şey değişmemiş herkes aynı. Herşey eskisi gibiydi.