Hayat!!

Ayrılıklar bu kadar kolay mı?? Çok severken nasıl bırakabilir ki insan sevdiğini. Yaşamadım bilmiyorum ama etrafımdaki insanlar yaşıyor. Hayat bu ne zaman ne olacağı hiç belli değil ki. Hayat zorluyor belki bazı şeyleri yapması için insanı. Evliliğe bu kadar yakın iki insanın ayrılması ne kadar anlamlı gelebilir ki zaten. İşte bana da o kadar inanması zor geldi. İnandırsada insan kendini sonra ne de olsa bu böyle sürmez ki barışırlar demekten alamıyorsunuz kendinizi. Demesi o kadarkolay ki 'herşey halolur, işte bulunur, evde kurulur' diye. Ama aslında öyle değil yaşayan biliyor yaşadıklarını. Diğer insanlar nerden bilecek. Birde aileyi mutlu etme çabası var. Nedense kaç yaşında olursanız olun kendi adınıza kararlar alırken hep aklınızın bir köşesinde aileniz olur, yaptığınız planlar saçma gelir onlar oradayken. Aslında gerçektende sacmadır. Neden mi hep duyduğunuz bir şeyi söleyeceğim: Aileler çocukları için en doğru karaları verirler. Bu hep böyledir. Siz istediğiniz kadar aldığınız kararların doğruluğunu savunun, eğer aileniz karşı çıkıyorsa haklıdırlar. Hayat hiçbir zaman iki kişilik olamaz o nedenle.
Yaşadıklarımızda hep şimdiki mutluğumuzu düşünemeyiz ki, biraz da gelecekte ne olacağını az çok tasarlamalıyız kafamızda. Gelecekte mutlu olmayacaksan şimdi yaşadığımız mutluluğun ne önemi var ki. Anlık mutluluklar da önemli tabi ama evlilik bunun ilerisi. Ben yinede ablam için iyi dileklerimi yazacağım buraya. Çünkü onun mutlu olması bizide mutlu eder. Ablacım eğer gercekten seviyorsan sevginin arkasında dur ama eğer o sevgi seni ileride üzmeyecekse. Karşındaki insan ne kadar iyi olursa olsun seni gercekten mutlu edebilecek mi? Umarım herşey yoluna girer onun hayatında ve yine yollarınız bir yerde kesişir ve hep mutlu olursunuz.