Mezun oldum ben cuma günü. Tüm sevdiklerim yanımda kep attım. Başarımda en büyük paya sahip olan ailem yanımdaydı. Sonra hayatıma varlığıyla anlam katan sevgilim ve gelişiyle bana değer verdiğini bir kez daha gösteren ikinci annem benimle birlikteydi.
Ne büyük heyecanmış o cüppeyi ve kepi giymek. Hocalarımın tek tek ellerini sıkarken duyduğum gurur ve konuşma yapılırken boğazımdaki düğüm ne farklı bir duyguymuş. Arkadaşlarımın çoğuyla son kez aynı fotoğraf karesinde yer almak ne kadar üzücüymüş. Beş yılımı geçirdiğim şehire ve okuluma veda etmek sanki yıllardır birlikte olduğum bir dosta veda etmek gibiymiş.
Sabırsızlıkla geçen bir kaç saatin ardından sahneye çıktığımızda elimin ayağımın birbirine dolaştığını hissettim. Hocalarımla tokalaşırken ellerim titredi ve hocalarıma son vedamı ederken sesimde aynı tepkiyi verdi. Ama ardından geri sayım başlayıpta kepimi havaya fırlattığımda sanki büyük bir yük üzerimden kalkmış gibi geldi.
Aslında herşey şimdi yeni başlıyor. Yeni bir hayat beni bekliyor. Ama ben okulumu bitirdiğim için haklı bir mutluluk ve gurur yaşıyorum şimdi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder