Sevgilime...

Çok zor olacak sensizliğe alışmak sevgilim.. Heryerde seni görmek beni çok üzecek, gerçekten orada olmadığını bile bile...Bugün buluşalım diyemeyeceğim için kelimeler ağzımda kilitli kalacak.. Sonra birde elini tutamamak, sana sarılamamak, hele ki gözlerinin içine bakamamak çok yaralayacak beni.
Bugün sensizliğin beşinci günü. Tam beş gündür boğazımda bir düğüm,dokunsalar ağlayacak gibiyim. Ağlamıyorum desem yalan olur zaten. Kendimle başbaşa kaldığım her an ağlıyorum.. Hep aklımdasın ama en çokta ozman geliyorsun aklıma, beynim senle doluyor, burnuma senin kokun yerleşiyor.. Her anımızın birlikte geçeceği günün nezaman olduğunu hesaplamaya çalıyorum.. Her seferinde farklı bir gün geliyor önüme..
Söz verdim sana biliyorum, inkar da etmiyorum ki zaten. Ama ben şu aslında kısacık olan ama bana bir ömür gibi gelen beş güne bile dayanamadım sevgilim. Ben anladım ki sensiz olmaya dayanamıyorum. Evet ben güçlüyümdür. Hayatımda nelere göğüs gerdim saymakla bitiremem ama sanırım sınıra gelmişim artık ne sabrım kalmış ne de gücüm. Ben ne sabırlı olabiliyorum ne de güçlü. Zaman mı gerek bilmiyorum ama ben zamanla alışmak istemiyorum. Zaman hızla geçsin istiyorum sadece. Çünkü seni çok seviyorum ve deli gibi özlüyorum...