24 Şubat 2010 Çarşamba

Allah Korudu!

Korkmuşumdur hep trafik kazası yaşamktan. Eğer olursa nolur diye düşünmüşümdür. İşte nerdeyse dün yaşamak üzereydim bizzat ne olacağını görecektim. Her zamanki gibi servise bindim ve uyumaya başladım.. Sonra bum diye bir ses duydum hızla sarsılmaya başladık. Acaba dedim rüyamı görüyorum yoksa gerçek mi? Aman dedim sakın çığlık atmayayım rezil olurum. Ama açınca gözümü anladım ki rüya değilmiş. Herkes bir panik içinde. Servisin lastiği patlamış sonra bariyerlere çarpmışız. Gözlerimi açtığımda sol şeritten hızla sağ şeride geçmeye çalışıyordu şöför. Bir yandan dua ediyor bir yandan da yanımdaki kızın kollarına sarılmış onu sakinleştirmeye çalışıyordum. Neyseki sağsalim sağa yanaştık ve durduk. Servisten indiğimde bacaklarım titriyordu. Uzun zaman kendime gelemedim. En komik olanı da yanımda ki kızdan daha önceleri pek hoşlnamamdı. Nerde görsem ne yapsa uyuz olurdum. Ölüm korkusu insanı sevmedikleriyle sarmaş dolaş yapıyormuş demek ki. Allah korudu ki sadece lastiğimiz patladı. Allah korudu ki o hızla arkadan gelen başka araç bize çarpmadı.

Hiç yorum yok: