Küçük bir kız çocuğu babası nereye giderse peşinden giden, babasıyla uyuyabilmek için üşümüş numarası yapan, babasının elinden tutup bütün İstanbulu gezen, evcilik oyununa bile babasını katan küçük kız çocuğu şimdi yanlızlığının ve babasızlığının 12. yılına girdi. O kız cocuğu büyüdü tam 23 yasında şimdi ama canından çok sevdiği babası yok yanında..
Canım babam yoksun işte, tam 12 yıldırr yoksun.O kadar uzun zaman oldu ki seni görmeyeli o kadar küçüktüm ki sen gittiğinde şimdi yüzünü bile hatırlamakta zorlanıyorum.. Kokunu, seni, parmaklarının arasındaki yumusaklığı, ellerini özledim baba.Herşeyini özledim babacım..Zaman o kadar hızlı geciyor ki özlem okadar cok büyüyor ki.. Her yapılan şeyde keşke sende olsaydın diyoruz hepimiz. Keşke sende olsaydın.. Keşke hiç gitmemiş olsaydın keşke hep burda olsaydın.. Kuzenim evlendiğinde abim askere giderken, ben liseden mezun olup üniversiteyi kazandığımda, sözlendiğimde sen de burda olsaydın keşke...
Her yaşanılan sevinç senin yokluğunla eksik, her mutluluğumuz buruk. Çünkü yoksun bir daha sana sarılamayacağım doyasıya öpemeyeceğim..Yerin okadar boş ki burda... İçimde kocaman bir eksiklik boşluk..
Her aklıma geldiğinde gözlerimden süzülen yaşlara engel olamıyorum baba.. Seni cok özlüyorum..Eminim abim ve annemde özlüyordur... Ölüm bi zamandan sonra unutuluyor diyorlar ya öyle değil baba.. Hep benimlesin hep aklımdasın..
Hani beni çok seviyordun neden gittin baba...Bende seni cok seviyorum.. Bir gün biryerlerde karşılaşırsak eğerr seni asla bırakmıcam baba.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder